Bjørn Olav sin Blogg

Utrulig nok sÃ¥ feirar dei ogsÃ¥ pÃ¥ske i Sør-Afrika, det er i hovudsak eit kristeleg land. I pÃ¥skeferien sÃ¥ besøkte eg Johannesburg, Cape Town og kjørte via “Garden Route” frÃ¥ Cape Town og tilbake til Durban.

Vi starta reisa vÃ¥r heime pÃ¥ Hawk’s Rest ca klokka hal 7 pÃ¥ morningen, med tanke pÃ¥ at vi hadde ein spesielt givande kveld dagen før med masse fyll og fanteri var det ikkje nokon som var spesielt begeistra for at vi mÃ¥tte stÃ¥ opp sÃ¥ tidleg, spesielt Ulf.

Ulf prøvde seg pÃ¥ ein sokalla “Flaming Lamborgini” eg fekk ikkje sjÃ¥ den med eigne auge men eg vart fortald at det var ein drink med sprit, sugerør, sprit, og sprit som brenn pÃ¥ toppen, samtidig som bartenderen fyller pÃ¥ enda meir sprit… Crazy Shit!

Vi kom oss uansett levande fram til flyplassen, sjøl om vi måtte kjøre ein shabby snarveg for å sleppe unna trafikken.

Vel framme på flyplassen gjennom sikkerhetskontrollen fekk vi alle ein god latter. Vår bakfulle halvsovande kompis Ulf skulle til å gå gjennom metalldetektoren når han plutseleg snudde og gjekk 2 meter tilbake. Han tok opp posen som vi hadde gitt han i tilfelle han skulle spy, laga nokre obskure lydar mens han hadde trynet mot posen og fylte den opp med væske og gjekk så gjennom metalldetektoren. Eg trur ikkje eg har skratta så masse sidan eg var ein liten gut.

Vi kom oss uansett vidare til Johannesburg der vi skulle møte kjærasten til Kjetil (aka. Marte). Ho kunne ikkje finne bagasjen sin så vi måtte vente ei god stund før ho kom, ca 3 timar trur eg. Men til slutt kom ho seg fram til destinasjonen der vi hadde sete og søve i 3 timar.

Vi henta leigebilane og begynte Ã¥ kjøre dit vi hadde planlagt Ã¥ reise, det var eit SafariomrÃ¥de rett utanfor eit kjend turistomrÃ¥de som heitte “Sun City“. Men det var diverre hakket over vÃ¥rt budsjett.

Kwa Maritane Bush Lodge

Vi budde pÃ¥ ein lodge som heitte “Kwa Maritane Bush Lodge“, forbanna fin plass. Med den argaste buffeen eg har ete pÃ¥ sia Per’s Hotell i Gol nÃ¥r eg Ã¥t jordbær til eg spydde, gode minner.

Vi var pÃ¥ Kwa Maritane i 2 dagar, første dagen kjørte vi med eigne bilar pÃ¥ safari mens vi hadde ein sjÃ¥før som køyrde oss rundt den andre dagen. For dei som ikkje veit korleis det fungera pÃ¥ safari sÃ¥ er det eit STORT omrÃ¥de med masse shabby skogsvegar som du fÃ¥r kjøre rundt pÃ¥, ein bør sjølvsagt ha 4×4 pÃ¥ desse vegane men det hadde ikkje vi. Utrulig nok gjekk det bra likevel. Men vi fekk sjÃ¥ mange dyr. (bilete finst her)

Den andre dagen når vi hadde ein guida tur var ikkje ein så stor suksess, da regna det brutalt masse og eg sat slik plassert at alt regnet som var på taket til bilen rann rett ned i hovudet mitt. Resultatet ser vi til venstre.

PÃ¥ bildet: Ulf, Martin, Meg

Cape Town

Vidare frå Kwa Maritane reiste vi med fly til Cape Town der vi møtte Camilla som hadde med seg 2 venninne som hadde reist frå Noreg og ned for å vere i Sør-Afrika saman med oss i påska (Kjersti og , det var eigentleg ein rimeleg smertefri prosess, sjølv om vi var veldig bekymra for at vi ikkje skulle rekke flyet vårt frå Johannesburg, men vi rakk det, vi fekk sjekka inn ganske nøyaktig 5 minutt før det var for seint. Great Success!

Når vi kom fram til Cape Town så måtte vi skaffe bilar, bilane vi fekk var litt over forventingane våre, men det var heilt topp!

I Cape Town besøkte vi Table Mountain, Robben Island (Fengselsøya der Nelson Mandela sat), Cape Point. Vi budde pÃ¥ eit “4 star hotel, with the service of a 5 star hotel” som dei sa. Eg ville kanskje ikkje rangert dei med 5 stjerner da, men det var bra. PÃ¥ dette hotellet møtte vi ein bande med folk frÃ¥ Noreg, dei var ca 40 - 50 stk, folk som hadde gÃ¥tt pÃ¥ skule saman hadde gjenforeining der nede, sÃ¥ da tok alle saman med heile familien sin, bÃ¥de kjerringane, sønnane og døtrene hadde fÃ¥tt vere med.

PÃ¥ bildet: Martin, Meg, Thomas,
Camilla, Ulf, Elisabeth og Kamilla

Og som folk veit så er både eg, Martin og Ulf som magnetar når det kjem til folk sine døtrer, Thomas derimot var ikkje like heldig. Han stod nemleg å venta på heisa, når den opnar seg så står der 4-5 jenter i alderen 12-14 (?) som hadde trykt på alle knappane i heisa. (så observante som vi er så såg vi at alle knappane på panelet i heisa lyste)

Thomas utbryt: “Sjekk drittungene i heisa da, de har trykt pÃ¥ alle knappene!”

Mens heisdøra hald pÃ¥ Ã¥ lukke seg sÃ¥ utbryt den eine jenta (med skummelt brei Trønderdialekt) “E dokke’ Norsk?!”. Thomas sÃ¥g ut som ein tomat mens eg, Ulf og Martin gapskratta i 4-5 minutt før jentene kjem tilbake og vil konversere.

Hyggelege folk, vi fekk kjærleiksbrev med dei. (det som står på brevet får dykk ikkje sjå)

Turen heim til Durban

Når vi var ferdig i Cape Town så køyrde vi tilbake til Durban, dette var ein køyretur på 180 mil. Som vist på den svarte streken på kartet nedafor. 180 mil, det var ein brutalt lang køyretur.

Mossel Bay

Mossel Bay (Mosselbaai) var ein veldig rolig liten by, vi kom fram på hotellet vårt etter ein passeleg lang køyretur der vi nesten køyrde på ein okse. Når vi gjekk ut i hovudgata i Mossel Bay så var der faktisk ingen folk der. Vi var dei einaste, det verka litt som ein westernfilm der vi skulle sloss mot ein anna gjeng og alle som budde i området sat innafor vindauga sine heilt stille og titta ut på oss.

Så logisk nok så skjedde det ikkje så mykje den kvelden i Mossel Bay, vi såg litt av The Grudge på TVen før vi gjekk å la oss, det var viktig at vi var ukvild til dagen etterpå, da hadde vi nemlig planlagt å hoppe i fallskjerm og strikk på same dag. Men alle som har vore i Sør-Afrika veit at så effektiv er det faktisk umogeleg å vere her nede. Ein skulle ikkje tru at det kan ta så lang tid å få trykt 7 personar oppi eit fly for så å kaste dei ut igjen. Men joda.

Det starta med at vi ikkje hadde olje til flyet, og det var ikkje lett å få tak i, fordi det var Påskeaftan så var det ikkje lett å få kjøpt olje, så flypiloten måtte køyre i 1 time for å skaffe eit par liter olje.

Etter at vi hadde olje fekk 2 personar hoppe, det tok ein time. For det tek 15- 20 minutt for flyet å flyge opp til hopphøgde, (10 000 fot = 3333 meter) så må fallskjermen pakkast igjen og bla bla bla.

Etter at dei 2 første hadde hoppa så fekk vi beskjed om at vi måtte vente i ein 1time fordi det var flytrafikk og vi måtte vente til det var over før vi kunne flyge opp. Flya som var der oppe var på 30 000 fot da, mens vi ikkje skulle lenger enn 10 000 fot, men reglar er reglar.

Uansett tok det brutalt lang for alle å få hoppa i fallskjerm. Vi møtte opp på flyplassen ca klokka 11:00 og fekk forlate flyplassen ca klokka 18:00 når det hadde blitt mørkt. Eg var sjølvsagt den som hoppa sist og fekk sjå både sola og månen i kvar sin ende av horisonten.

Å hoppe i fallskjerm er forresten det kulaste og tøffaste som finst, det er betre enn sex.

Her er eit bilete av meg og karen eg hoppa med, for dei som ikkje skjønte det så var det eit tandemhopp.

East London

Turen frå Mossel Bay til East London var laaaaang. Sjølv om vi låg på motorvegen med ei snittfart på 140. Vi hadde heller ikkje booka noko hotell. Så når vi kom fram ca klokka 3 på natta så måtte vi køyre frå hotell til hotell å spør etter rom, og med tanke på at det var midt i påskeferien så var ikkje det så enkelt.

Men til slutt så fann vi eit hotell der dei hadde plass til 4 personar, så krangla vi litt og da hadde dei plass til 7 personar. (?!?!?)

Vi fekk sove eit par timar der før vi stakk på shopping (etter at jentene vann diskusjonen på eit totalt udemokratisk vis). Greit nok, alle saman trengte nye boksershortsar og sokkar, og dette får vi tak i for ein patetisk billeg penge på Mr. Price <3

Margate

Vi kom fram til Margate etter eit par timar med køyring frå East London, det var flott! Dette var ein ekte turistby og her var masse uteplassar og barar. Her hadde vi også reservert hotell så det var ikkje noko stress (før seinare).

NÃ¥r vi var framme og hadde pakka ut pÃ¥ hotellrommet sÃ¥ bar det sta for Ã¥ ete middag, dette er første gang eg har ete grøn Lasagne, men det smakte heilt flott. SÃ¥ om du nokon gang er i Margate sÃ¥ anbefaler eg pÃ¥ det sterkaste Ã¥ ta ein tur innom Larry’s.

På bildet (frå venstre): Camilla, Kjersti,
Elisabeth, Ulf (litt i bakgrunnen), Meg og Martin.
Fotografen Thomas står logisk nok bak kamera.

Bilete frå turen finst her

Srkiv ein kommentar

Namn: (obligatorisk)

Epost addresse: (blir ikkje publisert) (obligatorisk)

Nettstad:

Kommentar: